Yıldız Alpar: Sanata ve eğitime adanmış bir hayat
Özet haber: Telefonum çaldı. İstanbul Opera ve Balesi’nden emekli balerin Halise Demir arıyordu. “Beni hocanız Yıldız Alpar aradı” dedi; “TRT 2’deki Tiyatrovizyon’da sizin sahneye koyduğunuz Kerbela oyunuyla ilgili yapılan programı izlemiş. Bana mutlaka telefonunu bul, konuş, o benim öğrencim dedi. Mutlaka aramanızı bekliyor.” Telefonu kapayınca yetmiş yıl önceye döndüm. Yıldız Alpar, sanat hayatımdaki ilk hocam.

Telefonum çaldı. İstanbul Opera ve Balesi’nden emekli balerin Halise Demir arıyordu. “Beni hocanız Yıldız Alpar aradı” dedi; “TRT 2’deki Tiyatrovizyon’da sizin sahneye koyduğunuz Kerbela oyunuyla ilgili yapılan programı izlemiş. Bana mutlaka telefonunu bul, konuş, o benim öğrencim dedi. Mutlaka aramanızı bekliyor.” Telefonu kapayınca yetmiş yıl önceye döndüm. Yıldız Alpar, sanat hayatımdaki ilk hocam.
Onun bale dersanesinde barı ilk tuttuğumda beş yaşındaydım. En büyük hayali beni Devlet Opera ve Balesi’nin sahnesinde balerin olarak görmek olan sevgili annem Necla Mesci elimden tutup dersaneye götürmüş, Yıldız Hoca’ya teslim etmişti. BAŞARILARLA DOLU BİR HAYAT Aradım hocamı heyecanla. Çok sevindi, uzun uzun konuştuk. Kerbela’dan ne kadar etkilendiğini anlattıktan sonra, “İyi ki senin hocan olmuşum” dedi.
Aldığım ödüllerin en anlamlısıydı bu söyledikleri. Kuşaklararası zincirin, üzerimizdeki emeklerin, bizlere baleyi öğretirken bir yandan da verdikleri hayat dersinin tüm manası gizliydi orada benim için. Oturdum, düşündüm. Yıldız Alpar 1931 doğumlu. Cumhuriyetin ilk kuşağının temsilcilerinden biri.
Mustafa Kemal Atatürk, Cumhuriyetin üzerinde yükselmesi gereken dört sütunu, “mektep, iktisat, sanat, imar” diye sıralamıştı. Bu dört sütundan ikisini oluşturan “mektep” ve “sanat” ın ikisinde de kendisine özel bir yer edinmiş bir sanat ve eğitim insanı Yıldız Alpar.
Paris Opera ve Balesi’ni bitirdikten, orada Serge Lifar ile çalıştıktan sonra yurda dönen ve 1952’de Taksim Sıraselviler’de Türkiye’nin ilk özel bale okulunu açan Alpar, daha sonra, 1964’ten itibaren de Kadıköy’e ilk özel bale okulunu armağan etmişti.
1992 yılında İngiliz Kraliyet Dans Akademisi tarafından baleye katkıları ve başarılarından dolayı Özel Onur Ödülü’ne layık görülen, 2002 yılında verdiği evrensel eğitimden dolayı okulu İngiliz Kraliyet Dans Akademisi tarafından seçilen dünyadaki beş okul arasına giren Yıldız Alpar, aldığı ödüller içinde en değerlisinin ise 2009 Dünya Dans Günü’nde düzenlenen etkinlikler kapsamında Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından “Türk balesine yapmış olduğu katkılardan dolayı” verilen teşekkür plaketi ve Beyhan Murphy öncülüğündeki değerli bale sanatçılarımızın kendisine armağan ettikleri danslar olduğunu söylemişti: Seda Altuğ, Aysun Arslan, Mehmet Balkan, Selçuk Borak, Binnaz Dorkip, Cem Ertekin, Sibel Kasapoğlu, Oktay Keresteci, Yavuz Özer ve Oytun Turfanda, Yıldız Alpar Bale Okulu öğrencileriyle hazırladıkları birer koreografiyi armağan etmişlerdi Yıldız Hoca’ya.
Ne de olsa o “hocaların hocası” ydı. UZUN VE İNCE BİR YOL 2010 Kültür Başkenti İstanbul projeleri kapsamında da okuluyla “Yurdum Çocukları” adında bir etkinlik düzenleyen Yıldız Hoca çabalarını şöyle özetlemişti: “Bir bale öğretmeni olarak çileler ve güzelliklerle nakış nakış işlenmiş eğitmenlik yolunda 55 yıldır yürümeye çalışıyorum.
Genç Türkiye Cumhuriyeti’nin, kuruluştan geleceğe uzanan Atatürkçü aydınlığında yerimi aldım ve önce bale öğrencisi, sonra bale sanatçısı, sonunda bale öğretmeni olarak bu uzun ve ince yola beyin, beden ve yürek adadım.”
Bu “uzun ve ince yol” da öğrencilerine, hepimize dansın sadece bir sanat disiplini değil, aynı zamanda insanın bedeni, duyuları ve çevresiyle barışması, hayat kalitesini yükseltmesi, kısacası bir hayat bilgisi dersi olduğunu öğreten Yıldız Alpar’a, tüm kalbimle seslenmek istiyorum: İyi ki varsın Yıldız Hoca, iyi ki senin öğrencin oldum, iyi ki sanat yaşamıma senin yanında attım ilk adımlarımı.
Cumhuriyet, Yıldız Alpar gibi kendini sanata ve eğitime adamış, yetiştirdiği her yeni kuşakla aslında kendi kuşağının hakkını vermiş insanlarla Cumhuriyet oldu. Değerlerimizi unutmayalım.
Kaynak: Cumhuriyet



