Gel de kitap oku

Bir ülke düşünün: Sanki sorun insanların ölmesi değil de ölümlerin duyulması! Sanki sorun haksızlık değil de haksızlığa itiraz edilmesi! Sanki sorun adaletsizlik değil de adalet istenmesi! Savunma hakkının kısıtlanması... Adalet Bakanlığı bütçesinin görüşüldüğü yerde bile milletvekillerinin, eleştirileri nedeniyle ailelerinin hedef alınabileceği endişesini dile getirmesi...

Adaletin konuşulduğu yerde, adaletten korkuluyor! Hukukun tartışıldığı yerde, hukukun güvencesinden kuşku duyuluyor! Bütün bunlar birbirinden kopuk olaylar değil; aynı zihniyetin farklı yüzleri! İnsanın yaşam hakkını hiçe sayan, emeğini değersizleştiren, özgürlüğünü kısıtlayan, itirazını cezalandıran bir anlayış. Ben buna örgütlü kötülük diyorum. Bacağım kırıldığından beri eve kapandım. Neyse ki kitaplar var!

Onlar sayesinde başka hayatlara karışıyor, yeni dünyalar keşfediyor; öğrenmenin, düşünmenin, hayal kurmanın tadına varabiliyorum. Ama gelin görün ki... Dışarıda örgütlü kötülük kol geziyor! Zulüm artıyor. İnsan yaşamı değersizleşiyor. Korku, baskı, tehdit, yasak, cezasızlık gündelik hayatımızın parçası oluyor. Dünyanın nasıl çirkinleştirildiğine tanıklık ediyorum.

ÖRGÜTLÜ KÖTÜLÜK “Meclis’te dört partinin verdiği işçi ölümlerinin araştırılması önergeleri AKP ve MHP’nin oylarıyla reddedildi.” Bu habere şaştık mı? Yoo! Nedenlerini siz benden iyi bilirsiniz. Aliağa’daki HABAŞ fabrikasında 19 işçinin katliamı... Can güvenliğini sağlamak yerine işçilerin telefon kullanımını yasaklamak! Ne müthiş çözüm! “Çalışırken ölmek istemiyoruz!” çığlığını düşünebiliyor musunuz?

İnsanlar artık çalışırken ölmemeyi talep ediyor! Denetlemek yerine, arkadaşlarının yasını tutanların üzerine jandarma yollamak... Cezasızlığı egemen kılmak. Yeter ki o çark dönsün. Tam da o sırada Murathan Mungan ’ın “Hatırla Sinemaları” kitabını okuyordum. Sevdiğim yazarlarla, sinema yapıtlarıyla, unutulmaz filmlerle buluşuyorum. Belleğin, sanatın, edebiyatın, sinemanın iç içe geçtiği muhteşem serüvenlere çıkıyorum.

Evrensel sinema kültürüyle Yeşilçam arasında enfes bir yolculuktayım. Derken sadece usta bir müzisyen değil, aynı zamanda usta yazarlığını da ispatlamış Ayşe Tütüncü ’nün “O Anda Orada Olmak” kitabına geçiyorum (Her iki kitap da Metis’ten çıktı). Kapağında müzik yazıları denmesine bakmayın. Her biri hayata dair yazılar. İnsanlara, karşılaşmalara, düşüncelere, duygulara, yaşama dair. Ne çok şey öğreniyorum!

Üstelik hınzır bir tadı var. Okuma tadı, müzik tadı, hayat tadı alıyorum! ÇIĞLIKLAR VE FISILTILAR Çığlıklar ve fısıltılar arasındayım. MESEM katliamları durmuyor. Okula, devlete teslim edilen çocuklar ucuz işgücü olarak çalıştırılıyor. Çocuklar ölüyor. Ama ne gam! Çarklar dönsün yeter! Sera Kadıgil, eğitim bakanına,16 yaşındaki oğlunu MESEM’e kurban vermiş annenin çığlığını, mektubunu okuyor. Utanan yok!

Eğitim Bakanı Tekin sadece “üzülüyor” ! Ve çarklar dönüyor. MEB verilerine göre 37 çocuğumuz öldürüldü MESEM aracılığıyla. Antalya’da COP31 doludizgin... Sonuç? Güldürmeyin beni! İtibardan tasarruf etmemeye devam! Elimde Gündüz Vassaf’ ın “Neandros Destanı” (İletişim). Günümüzde Tavşan Adası/Balıkçı Adası diye anılan Neandros’a yolculuk ediyorum. Yazar çok derinlerden fısıltıyla konuşuyor.

Doğanın belleğinde, tarihin derinliklerinde dolaşıyorum. İnsanın doğaya karşı işlediği suçları düşünüyorum. İnsanın kendisine yaşam veren doğaya ihanetini... Kendi geleceğini hoyratça yok edişini... Sonra Demet Taner ’in fısıltısını duyuyorum: “Moda: Kişiliğimi Bulduğum Semt” (Oğlak Yayınları). İçten, yalın, dolaysız, vurucu bir anlatım. Bir semtin belleği, bir insanın kişiliğiyle bütünleşiyor.

Okurken merak ediyorum: Acaba devamı gelecek mi? Yeni anılar, yeni tanıklıklar? Örneğin Haldun Tanerli anılar... Neden olmasın! Fısıltıları Murat Ağırel ’in çığlığı yarıyor. Yazmadığı yazı için esir tutulduğu hücreden sesleniyor: “Böyle giderse ya verem olacağım ya zatürree!”

Yine geçtiğimiz günlerde Ahmet Şık ’ın eşi Yonca Şık ’ın “casusluktan” gözaltına alınması, adli kontrolle bırakıldığında sevinmemiz (O gün elime kitap alamadım)... Yargının bir korkutma, sindirme, cezalandırma aracına dönüştürülmesi... Ve ben burada size kitaplardan söz ederken, güzelliği anlatırken zulmü düşünmekten; sanatı yüceltirken insan yaşamının değersizleştirilmesine tanık olmaktan kurtulamıyorum.

Örgütlü kötülüğün çarkları arasında paramparça olmak, ezilmek değil de nedir bu? Ama yine de kitapları kapatmayacağım. Güzellikten, sanattan, müzikten, edebiyattan vazgeçmeyeceğim. Çünkü örgütlü kötülüğün karşısına çıkarabileceğimiz en büyük güç; örgütlü iyilik, örgütlü dayanışma, örgütlü vicdandır. Kötülüğe alışmak, kötülüğün kazanmasıdır. Alışmayacağız!

Kaynak: Cumhuriyet