Sezai Karakoç’un ‘Mona Rosa’sı ilk kez besteyle dinleyiciyle buluştu
Özet haber: Sezai Karakoç’un vefatının beşinci yılında düzenlenen anma programında Melihat Gülses, ‘Mona Rosa’yı eşi Necip Gülses’in bestesiyle ilk kez seslendirdi.

İstanbul Büyükşehir Belediyesi Kültür Dairesi Başkanlığı ile Dini Kurum ve Topluluklarla İlişkiler Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen “Sezai Karakoç’un İstanbul’u” programı, şairin vefatının beşinci yıl dönümünde gerçekleştirildi. İBB Miras’ın restorasyonunun ardından 14 yıl sonra yeniden kültür sanat hayatına dönen Beyoğlu’ndaki Muammer Karaca Tiyatrosu’nda düzenlenen etkinlik, edebiyat ve müzikseverlerin yoğun katılımıyla gerçekleşti.
Gün boyunca süren programda, yazar Ömer Erdem’in rehberliğinde Moda, Cağaloğlu ve Şehzadebaşı’nı kapsayan bir kültür gezisi yapıldı. Ardından edebiyatçı ve akademisyenlerin katıldığı iki panel düzenlendi. Panellerin ardından sahneye çıkan klasik Türk müziği sanatçısı Melihat Gülses, Karakoç’un en çok bilinen şiirlerinden “Mona Rosa’yı seslendirdi.
Şiir, Gülses’in eşi bestekâr Necip Gülses tarafından bestelenen yorumuyla ilk kez dinleyici karşısına çıktı. Karakoç’un dizelerinin klasik Türk müziği nağmeleriyle buluştuğu eser, salondan uzun süre alkış aldı. Gecenin kapanışında seslendirilen parça, anma programının öne çıkan bölümü oldu.
Sezai Karakoç, “Mona Rosa’yı 1950’li yıllarda Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi’nde öğrenciyken, 19 yaşında kaleme aldı. Şiirin, Karakoç’un sınıf arkadaşı Muazzez Akkaya’ya duyduğu platonik aşktan ilham aldığı ileri sürülüyor. Kıtaların ilk harflerinin bir araya getirilmesiyle “Muazzez Akkayam” ifadesinin ortaya çıktığı belirtiliyor.
Şiir, ilk kez 1952’de öğrenciler ve akademisyenler tarafından çıkarılan “Mülkiye” dergisinde üç bölüm halinde yayımlandı. Orijinal nüsha, 74 yıldır Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi’nde korunuyor ve üniversite matbaasında çoğaltılan nüshalar öğrencilere ve talep eden okurlara ulaştırılıyor. Aynı dönemde Mülkiye’de öğrenci olan Cemal Süreya’nın da Muazzez Akkaya’ya âşık olduğu ve bu aşk nedeniyle soyadındaki ikinci “y” harfini sildiği yönündeki anekdot da şiirin etrafındaki anlatılar arasında yer alıyor.
Kaynak: Karar



