Sistemi sorgulamazsanız, bu kriz biter başkası gelir

Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi çökmüştür, bitmiştir.”

Bu söz Anahtar Parti Başkanı Yavuz Ağıralioğlu’na ait. Bu sonuca şöyle geliyor Ağıralioğlu:

“8 yıldan beri Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi var. Tüm yönetim, denetim ve atama yetkileri iktidarın elinde. Kendi atadıklarınızın, istihdam ettiklerinizin, yakınınızda tuttuklarınızın, partide konumlandırdıklarınızın, bakan yaptıklarınızın, bakan yardımcısı olarak ödüllendirdiklerinizin, danışman diye sıfatlandırdıklarınızın ve bürokraside görev verdiğiniz kişilerin sebep olduğu bir sorunla karşı karşıyayız. 15 milyon kişinin doğrudan dolandırıldığı bir durumdan söz ediyoruz.”

Sistemin tepesinde Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan var. Şu anda başta Ak Parti olmak üzere tüm iktidar cenahı, “İyi ki Erdoğan var” duygusu içinde, bu krizden Erdoğan sayesinde çıkılacağını ifade ediyor.

Erdoğan başlangıçta bu sistem yapılanmasını çok istedi. Daha doğrusu o istedi de oldu. Erdoğan’ı bu yola “Fiili olanı hukuki hale getirelim” söylemiyle Bahçeli’nin sürüklediği yönünde de görüşler var. O da doğru.

Ama bizzat Erdoğan’ın “Reis”likten gelen “liderlik karakteri”nin de böyle bir yapıya zemin hazırladığını yabana atmamak gerekir.

Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi kurulduğundan bu yana, Fuat Oktay’a yaptırılan incelemeyle bazı restorasyonlar yapılma ihtiyacı duyulsa bile, Erdoğan ve çevresinin bu sistemle daha atak bir yönetim sağlandığı görüşünü seslendirdiğini biliyoruz.

Sistem, yapısal olarak Cumhurbaşkanı merkezli bir yönetim oluşturuyor. Sağlıklı, yeterli bir denge – denetleme organizasyonunun da bulunmadığı bu yapıda, her şey, Cumhurbaşkanı’nın feraseti, yük taşıyabilirliği, kendi içindeki ölçülerin sıhhati gibi öznel – subjektif denetleyicilerin etkinliğine bağlı kalıyor.

Onun için Ağıralioğlu’nun “atadıklarınız, istihdam ettikleriniz, yakınınızda tuttuklarınız, partide konumlandırdıklarınız, bakan yaptıklarınız, bakan yardımcısı olarak ödüllendirdikleriniz, danışman diye sıfatlandırdıklarınız ve bürokraside görev verdiğiniz kişiler” ifadesindeki aidiyetin doğrudan Cumhurbaşkanı’na izafe edilmesi yanlış değildir.

Sonuçta sayın Cumhurbaşkanı, “Fon vurgunu” diye nitelenen hadisede atamalarının altında kendisinin imzası bulunan kişilerin peş peşe görevden alınması, tutuklanması, mallarına tedbir konulması gibi bir vakıaya tanıklık etmek zorunda kalmaktadır. Sayın Cumhurbaşkanı’nın bu vakıa karşısında nasıl bir özeleştiri yaptığını merak etmekte haksız sayılmayız. Hele bu vakıadan yola çıkarak bir “sistem eleştirisi”ne yönelip yönelmediği de merak konusudur.

Sayın Cumhurbaşkanı, yanılgıların merkezinde kaldığı bu tür sarsıcı durumlar karşısında “Allah affetsin” gibi bir tavra sığınıyor. Bu tavır, bireysel çerçevedeki durumlar için anlayışla karşılanabilir ama tüm toplumu sarsan, ülke ekonomisinde depreme yol açan gelişmeler söz konusu olduğunda biraz naif kalıyor.

“15 milyon insan etkilendi bu krizden” diyor Ağıralioğlu. ‘Deprem etkisi’ diyor ekonomiyi okuyanlar… Tahribat sürecek daha uzun süre içerden – dışardan yapılan analizlere göre…

Cumhurbaşkanı vurguna katılanların gözünün yaşına bakmasa iş hallolacak mı?

Parti, gözünü Cumhurbaşkanı’na dikmiş, bekliyor. Sancılı. Sancılı çünkü yoksul ama her şeye rağmen deyim yerinde ise “iman gücü” ile destek çıkan taban, iktidar çevresinde milyarlarla oynanıyor olmasından dolayı müthiş bir öfke taşıyor. Üç grup başkan vekili “Liste açıklansın” diyor, bir başkası, yarım ağız açıklansın derken hemen peşine “Lekelenmeme hakkı”nı ekleme gereği duyuyor. Belli ki grup başkan vekillerinin sesi, Beştepe’ye ulaşmıyor. Çünkü ya da belli ki “Liste açıklansın” kararı, ancak Beştepe’nin iradesi ile devreye girebilecek. Onun için grup sözcüsü “Lekelenmeme hakkı”nı devreye sokarak Beştepe iradesine zaman kazandırıyor.

Muhalif belediyeleri biçerken dikkate alınmayan “Lekelenmeme hakkı”nın iktidara yakın çevreler için hatırlanması ayrı bir sistemsel sorun niteliği taşıyor.

Yakında iktidar medyasında kriz dolayısıyla tutuklananlar için “Uzun tutukluluk karşıtı” bir kampanyanın başlatılması da beklenebilir. Çünkü Bakan Gürlek’in açıklamalarına bakılırsa işin içinde bir de “medya ayağı” bulunuyor.

Bütün bunlar, halkın siyasi bilincini besleyen gelişmeler. Ak Parti’nin oylarında 3 veya 6 puanlık düşüşe işaret ediyor kamuoyu araştırmaları… 7 Haziran 2015 seçimlerinde Ak Parti oyları yüzde 40’a düştüğünde derin bir panik oluşmuştu. Şu sıralar yüzde 30’lar civarında dolaşıyor oylar. Evet, Erdoğan’ın oyu daha yukarda ama, rakiplerle kıyaslandığında orada da ciddi sıkıntı var. Şimdi, şu fon krizinde bütün odağı Erdoğan’a kilitlemekle, aynı zamanda Erdoğan sorumlu da kılınmış oluyor. “Erdoğan krizi çözmeyi başaracak ve dolayısıyla yıldızı yeniden parlayacak…” Proje bu.

Oysa Rus ruleti gibi bir şey bu proje… Çözümsüzlüğün yükü de Erdoğan’ın sırtında kalacak bu şekilde. Çözümsüzlük ne ki, diye sorulursa, fon krizinin ekonomiye yansımalarıyla daha şimdiden gelen çöküşler, konkordatolar, kepenklerin inmesi, artan işsizlik, enflasyonun bir türlü düşürülememesi, gıda ve barınmada dibe vuruşlar… Milyarlık vurgunların gündem oluşturduğu ülkede, fukaralığın kol gezmesi…

Belli ki memlekete çıkan parti temsilcileri derin bir hesap sormaya muhatap oluyorlar.

Şamil Tayyar, partiden biri olarak “Bakın, diyor, yeminle söylüyorum, diyor, Gaziantep Şehitkamil’in bir ücra köyünün muhtarı ‘fon listesi açıklanmazsa oy yok’ diyor. Dağ köyüne kadar uzanmış bu tepkileri ne zaman fark edeceksiniz?”

Kaynak: Karar