Enver Paşa’nın rüyası

Bir adam yürüyordu; omzunda tüfek, kalbinde bir milletin rüyası.

İmparatorluk küçülüyor, sınırlar daralıyor, şehirler elden çıkıyordu. Balkanlardan çekilen bayrak, bir çağın kapanışını haber veriyordu.

İmparatorluğun ufku daralırken Enver Paşa’nın ülküsü büyüyordu.

Enver, yıkılışın ortasında yeniden doğrulmak isteyen bir neslin çocuğuydu.

Makedonya dağlarında başlayan yolculuk, Trablusgarp’ın çöllerinden Balkanlara, oradan Kafkasların ötesine uzanır.

Enver, yıkılan devleti yeniden ayağa kaldırma inancını taşır.

İsmail Enver, 1881’de İstanbul’da doğdu. Askerî eğitim gördü. Genç bir subay olarak Makedonya’da göreve başladı.

Makedonya, İmparatorluğun çözülüşünün en derinden hissedildiği yerlerden biriydi.

Çeteler, isyanlar, yabancı müdahaleler, hürriyet arayışları...

Genç subayların gözleri önünde bir imparatorluk çözülüyordu.

Enver’in nesli, bu çözülüş karşısında mücadeleyi seçti.

1906’da henüz genç bir kurmay subayken İttihat ve Terakki hareketine katıldı. Manastır’da teşkilâtın kuruluş çalışmalarında yer aldı. 1908’de dağa çıkarak Meşrutiyet hareketinin öncü isimlerinden biri oldu.

Enver Bey, bu hareketin önde gelen isimlerinden biri oldu ve kısa zamanda “Hürriyet Kahramanı” olarak tanındı. Ardından Berlin’de askerî ataşe olarak görev yaptı.

Gençliğinin ufkunda hürriyet, vatan, İslam ve Türklük yan yana duruyordu.

Hürriyet arzusu, vatan kaygısı ve İslam dünyasının derdi aynı rüyada birleşiyordu.

İtalyanların Libya’yı işgal etmesi üzerine 1911’de Trablusgarp’a geçti.

Memleketin uzak bir ucunda açılan yaraya doğru yürüdü.

Savaşın içinde arkadaşlarıyla omuz omuza mücadele etti.

Balkanlarda İmparatorluğun Batıdaki toprakları elden çıkıyordu.

Balkan bozgununun ağır gölgesi İstanbul’un üzerine çökmüştü.

23 Ocak 1913’te Enver Bey ve arkadaşları hükümet merkezine yürüdüler. O gün, Enver’in adı devletin kaderiyle yan yana yazıldı.

I. Dünya Savaşı başladığında Osmanlı Devleti’nin savaş kararlarında ve askerî yönetiminde belirleyici isimlerden biri oldu.

Mondros Ateşkes Antlaşması’nın ardından İstanbul’dan ayrıldı ve yurt dışına çıktı.

Enver Paşa’nın yolculuğu başka bir coğrafyada sürecekti.

Haritalar değişiyor, devletler yıkılıyor, sınırlar yeniden çiziliyordu.

Türkistan istiklâl hareketinin içinde yer aldı.

Türkistan’ın bağımsızlığı için savaşan grupları aynı ülkü etrafında birleştirmeye yöneldi.

Karşısında bozkırlar vardı. Çöl vardı. Dağ vardı. Yokluk vardı.

Köylerde konakladı. Dağ eteklerinde sabahladı. Küçük kuvvetlerle büyük orduların karşısına çıktı.

Haritaların küçülttüğü, gönüllerin büyüttüğü bir yurt.

Bir milletin bağımsızlığı için savaşır, ölümü göze alır.

“İnşallah bizden sonra gelecek nesiller bu büyük davayı başaracaklar.”

Bu sözde hüzün, teslimiyet ve emanet iç içe geçer.

Enver’in rüyası kendi ömrünün sınırlarını aşar.

Enver Paşa, yanındaki fedailerle Rus kuvvetlerinin üzerine yürüdü.

Aynı rüyanın Anadolu’daki izini Muhsin Yazıcıoğlu’nun ömründe arayalım.

Kaynak: Karar